Με μέλη τους: ....., Εφέτη Δ.Δ., που άσκησε καθήκοντα Προέδρου επειδή κωλύονταν οι Πρόεδροι και οι αρχαιότεροί της δικαστές, ...... και ........, Εφέτες Διοικητικών Δικαστηρίων, συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 13 Νοεμβρίου 2009, με γραμματέα τον ...., για να δικάσει την από 26 Αυγούστου 2008, αίτηση των: 1) ......, κατοίκου Χαϊδαρίου Αττικής (οδός ..... αρ. ...), 2) ......., κατοίκου Πάτρας (Νέες Εργατικές Κατοικίες – Οικισμός ... - Πολυκατοικία ...) και 3) ........., κατοίκου Φράγκου Καρδίτσας, οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιό τους δικηγόρο ....., τον οποίο διόρισαν με συμβολαιογραφικά πληρεξούσια, κατά του Υπουργού Εθνικής Αμυνας, ο οποίος παραστάθηκε με τον Πάρεδρο του Ν.Σ.Κ. .....

Κατά τη δημόσια συζήτηση που ακολούθησε, το Δικαστήριο άκουσε:

την εισηγήτρια της υπόθεσης, Εφέτη Διοικητικών Δικαστηρίων, ....., που διάβασε τη σχετική έκθεσή της, εξέθεσε τα ζητήματα που προκύπτουν και ανέπτυξε την γνώμη της γι` αυτά, τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αιτούντων, που ανέπτυξε και προφορικά τους λόγους ακύρωσης και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση, καθώς και τον εκπρόσωπο του Υπουργού, που ζήτησε, αντίθετα, να απορριφθεί η αίτηση.

Μετά τη συνεδρίαση, το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη και, αφού μελέτησε τη δικογραφία και τις σχετικές διατάξεις,

αποφασίζει τα εξής:

1. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, για την οποία καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (ειδικό έντυπο παραβόλου 211728/26-8-2008 σειρά Α`), επιδιώκεται παραδεκτώς η ακύρωση της άρνησης της Διοικήσεως να εντάξει τους αιτούντες υπαξιωματικούς, προελεύσεως της Σχολής Μόνιμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ), στην επετηρίδα των αποφοίτων του έτους 2007, μεταξύ των ενταγμένων στην Επετηρίδα αυτή και σε θέση ανάλογη με τη βαθμολογία που έλαβαν κατά την αποφοίτησή τους από τη ΣΜΥ το έτος 2008, όπως ή άρνηση αυτή εκδηλώθηκε με την Φ. 415.12/1/...../Σ...../14-7-2008 πράξη του Διευθυντή Β` Κλάδου του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΦΕΚ 653/15-7-2008 τ Γ`), με την οποία εντάχθηκαν στην οικεία επετηρίδα υπαξιωματικών προελεύσεως ΣΜΥ έτους 2008.

2. Επειδή στο άρθρο 50 του Π.Δ 18/1989 «Κωδικοποίηση διατάξεων νόμων για το Συμβούλιο της Επικρατείας» (ΦΕΚ 8 Α`), το οποίο εφαρμόζεται εν προκειμένω κατ` άρθρο 4 του Ν. 702/1977 (ΦΕΚ 268 Α`), ορίζεται ότι: 1. Η απόφαση που δέχεται την αίτηση ακυρώσεως απαγγέλλει την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης και συνεπάγεται νόμιμη κατάργησή της έναντι όλων, είτε πρόκειται για κανονιστική είτε πρόκειται για ατομική πράξη. 2. ... 4. Οι δικαστικές αρχές, σε εκτέλεση της υποχρέωσής τους κατά το άρθρο 95 παρ. 5 του Συντάγματος, πρέπει να συμμορφώνονται ανάλογα με κάθε περίπτωση, με θετική ενέργεια προς το περιεχόμενο της απόφασης του Συμβουλίου, ή να απέχουν από κάθε ενέργεια που είναι αντίθετη προς όσα κρίθηκαν από αυτό. Ο παραβάτης, εκτός από τη δίωξη κατά το άρθρο 259 του Π.Κ, υπέχει και προσωπική ευθύνη για αποζημίωση. 5. Οι αποφάσεις της Ολομελείας, ακυρωτικές και απορριπτικές, καθώς και των Τμημάτων, αποτελούν μεταξύ των διαδίκων δεδικασμένο που ισχύει και σε κάθε υπόθεση ή διαφορά ενώπιον δικαστικής ή άλλης αρχής, κατά την οποία προέχει το διοικητικής φύσεως ζήτημα που κρίθηκε από το Συμβούλιο.

3. Επειδή από τις παραπάνω διατάξεις σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 95 παρ. 5 του Συντάγματος, προκύπτει ότι η Διοίκηση έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς τις ακυρωτικές αποφάσεις των διοικητικών δικαστηρίων, κατά τον τρόπο που έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς τις ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Οταν η Διοίκηση συμμορφώνεται προς ακυρωτική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Διοικητικού Εφετείου, έχει υποχρέωση, όχι μόνον να θεωρήσει ανίσχυρη και μη υπάρχουσα νομικώς την ακυρωθείσα διοικητική πράξη, αλλά και με θετικές ενέργειες να προκαλέσει την αναμόρφωση της νομικής κατάστασης, που δημιουργήθηκε βάσει της πράξεως, που ακυρώθηκε. Το ειδικότερο περιεχόμενο και η έκταση των υποχρεώσεων της Διοίκησης προσδιορίζονται από το αντικείμενο της απαγγελλομένης ακυρώσεως, δηλαδή από το είδος και τη φύση της ακυρουμένης πράξεως, καθώς και από την κρίση ή τις κρίσεις πάνω στα ζητήματα, που εξήτασε και για τα οποία αποφάνθηκε το δικαστήριο στο αιτιολογικό της απόφασής του, δημιουργώντας δεδικασμένο ως προς αυτά στη συγκεκριμένη περίπτωση (Σ.Ε 5907/1995, 125/2000).

4. Επειδή, εν προκειμένω από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα εξής: Οι αιτούντες συμμετείχαν στο διαγωνισμό που προκηρύχθηκε για την κατάταξη στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών ανδρών και γυναικών για το ακαδημαϊκό έτος 2005-2006, πλην όμως, δεν κλήθηκαν για κατάταξη με βάση τη βαθμολογία τους ως επιλαχόντες των Ειδικών Κατηγοριών, διότι η Διοίκηση προέταξε ως επιτυχόντες υποψήφιους οι οποίοι με βάση τη βαθμολογία τους θα έπρεπε να έχουν καταλάβει θέσεις της Γενικής Σειράς και όχι των Ειδικών Κατηγοριών. Οι αιτούντες κατέθεσαν αιτήσεις ακυρώσεως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, οι οποίες έγιναν δεκτές με τις υπ` αριθμ. 1976, 1985 και 1986 του έτους 2006 αποφάσεις του εν λόγω Δικαστηρίου και ακυρώθηκε η παράλειψη της Διοίκησης να καλέσει του αιτούντες για φοίτηση. Σε συμμόρφωση της Διοίκησης με τις ανωτέρω αποφάσεις κάλεσε τους αιτούντες για φοίτηση στη Σχολή το Νοέμβριο του έτους 2006, από την οποία αποφοίτησαν στις 18-7-2008. Ακολούθως ενέταξε αυτούς με την προσβαλλόμενη πράξη στην επετηρίδα του έτους 2008. Την ακύρωση της πράξης αυτής ζητούν ήδη οι αιτούντες κατά το μέρος που εντάχθηκαν στην επετηρίδα του έτους 2008, αντί του έτους 2007 που θα είχαν ενταχθεί σε περίπτωση που δεν είχαν μεσολαβήσει οι ακυρωθείσες παράνομες πράξεις της Διοίκησης, προβάλλοντας ότι εφόσον κλήθηκαν στη ΣΜΥ σε εκτέλεση αποφάσεων του Δικαστηρίου τούτου, θα πρέπει ν` αποκατασταθούν στη θέση που θα βρισκόταν εάν από την αρχή δεν είχαν μεσολαβήσει οι πράξεις που ακυρώθηκαν, ήτοι να
ενταχθούν στην επετηρίδα Υπαξιωματικών προελεύσεως ΣΜΥ έτους 2007 μεταξύ των ήδη ενταγμένων στην επετηρίδα αυτή. Εξάλλου η Διοίκηση δέχεται ότι θα πρέπει να ενταχθούν το έτος 2007 που ζητούν, όχι όμως ανάλογα με το βαθμό αποφοίτησης, αλλά  στο τέλος της επετηρίδας της τάξης ΣΜΥ 2007.

6. Επειδή, με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, η προσβαλλόμενη πράξη δεν είναι νόμιμη, γιατί εκδόθηκε κατά παράβαση του δεδικασμένου, που προκύπτει από τις προαναφερόμενες αποφάσεις του Δικαστηρίου
τούτου και την υποχρέωση, που απορρέει από τις αποφάσεις αυτές για τη Διοίκηση. Και τούτο γιατί η Διοίκηση έπρεπε σε συμμόρφωση προς τις πιο πάνω ακυρωτικές αποφάσεις να αποκαταστήσει τους αιτούντες στη θέση, που θα βρίσκονταν, αν από την αρχή δεν είχαν λάβει χώρα οι ακυρωθείσες πράξεις, χωρίς δέσμευση από τον εν τω μεταξύ διαδραμόντα χρόνο. Ετσι θα έπρεπε η αρχαιότητα των αιτούντων να καθορισθεί στην επετηρίδα των αποφοίτων του έτους 2007, μεταξύ των ενταγμένων στην Επετηρίδα αυτή και σε θέση ανάλογη με τη βαθμολογία που έλαβε ο καθένας κατά την αποφοίτησή του από τη ΣΜΥ το έτος 2008. Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση, ν` ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη κατά το μέρος που δεν όρισε την αρχαιότητα των αιτούντων νόμιμα, και ν` αναπεμφθεί η υπόθεση στη Διοίκηση για να ορίσει την αρχαιότητα
των αιτούντων με των αποφοιτησάντων το έτος 2007 της Σχολής Μόνιμων Υπαξιωματικών, ανάλογα με τη βαθμολογία που έλαβαν κατά την αποφοίτησή τους, κατ` εκτίμηση όμως των περιστάσεων, ν` απαλλαγεί το Δημόσιο από τη δικαστική δαπάνη των αιτούντων. 

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Δέχεται την αίτηση.

Ακυρώνει την άρνηση της Διοικήσεως να εντάξει τους αιτούντες Υπαξιωματικούς προελεύσεως της Σχολής Μόνιμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ), στην επετηρίδα των αποφοίτων του έτους 2007, μεταξύ των ενταγμένων στην Επετηρίδα αυτή και σε
θέση ανάλογη με τη βαθμολογία που έλαβε ο καθένας κατά την αποφοίτησή του από τη ΣΜΥ το έτος 2008, όπως η άρνηση αυτή εκδηλώθηκε με την Φ. 415.12/1/..../Σ..../14-7-2008 πράξη του Διευθυντή Β` Κλάδου Γενικού Επιτελείου Στρατού.

Και

Αναπέμπει την υπόθεση στη Διοίκηση για να καθορίσει την αρχαιότητα των αιτούντων νόμιμα, ήτοι να τους εντάξει στην επετηρίδα των Υπαξιωματικών που αποφοίτησαν από τη ΣΜΥ το έτος 2007, και σε θέση ανάλογη με τη βαθμολογία που
έλαβε ο καθένας τους κατά την αποφοίτησή του από τη ΣΜΥ το έτος 2008.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στους αιτούντες.

Απαλλάσσει το Δημόσιο από τη δικαστική δαπάνη των αιτούντων.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10-12-2009 και δημοσιεύθηκε στον ίδιο τόπο στις 20-1-2010, σε δημόσια έκτακτη συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ                                                                    Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ